Reljef

Zlatibor je planina izuzetne lepote, sa blago zatalasanim visoravnima i visokim i strmim padinama koje zajedno sačinjavaju posebna geografska svojstva ovog dragulja zapadne Srbije.

 

Padine Zlatibora su naročito izražene u njegovom istočnom i severoistočnom delu, gde počinju Savinim brdom (1.132 m) pa se preko Grude (1.140 m), Ćavika (1.018 m) i Obadovog brda (948 m) završavaju čajetinskom Gradinom (1.160 m).

 

Od čajetinske Gradine prema jugu počinje istočna granica Zlatibora, takođe omeđena strmim padinama ispod Pjevčaka (1.040 m), Bojišta (1.066 m) i Savičića glave (977 m), uključujući tako i Alin Potok u zlatiborsku visoravan.

Dalje prema jugu zlatiborske padine se produžuju u izvorište LJubiške reke gde urastaju u planinski masiv Murtenice. Sa zlatiborske visoravni prema istoku štrče njeni delovi kao rtovi ili režnjevi, a jedan od njih je i venac Murtenice sa najvišim uzvišenjem Brijač (1.480 m).

Prema jugozapadu zlatiborska visoravan je obeležena visokim i preko 10 km dugim grebenom Tornika, koji počinje kod Borove glave (1.147 m), pa se odatle prema severozapadu postepeno izdiže, da bi na Ravnom Torniku (1.431 m) i Velikom Torniku (1.496 m) dostigao najveće visine.

Zapadne granice Zlatibora protežu se dolinom Jablanice, izbijaju na Crni Rzav kilometar nizvodno od ušća Ribnice, pa preko Lisičine (1.067 m), Lupoglava (1.092 m) i Bara izbijaju na Viogor (1.281 m), najveće uzvišenje Semegnjevske gore, čime se zaokružuju granice Zlatibora u geomorfološkom pogledu.

Reljef X